مقدمه محقق بسم الله الرحمن الرحيم قرآن تبيان كل شى و تمام حاجتها و نيازهايى است كه بشر دنيوى با عقل محجوب در آرزوها و اميال زندگانى دنيوى بدان نخواهد رسيد . رسول خدا صلى الله عليه و آله آيات كتاب خدا را بر مردم تلاوت مىفرمود و براى آنها تفسير مىكرد و بعد از آن وجود مبارك ، اهل بيت مكرم عليهم السلام نيز مفسِّر و مبيِّن قرآن كريم بودند و حلال و حرام خدا را توضيح مىدادند و از جزئيات دستورات الهى پرده بر مىداشتند و مكارم اخلاقى را شرح و بسط مىدادند . بنابراين احاديث به عنوان مفسّر قرآن همواره مورد توجّه مسلمين بوده است و مسلمانان صدر اسلام و بعد از آنها هميشه براى روشن شدن مفهوم آيات به فرمايشات پيامبر خدا تمسك مىجستند و در ميان آنها شيعيان ، كه اهل بيت عليهم السلام را آگاهترين انسانها به وحى و نزديكترين به اين منبع مىشمردند ، براى استماع فرمايشات گهربارشان سخت‌ترين شرايط را بر خود هموار مىنمودند و بر اين اساس « حديث » در كنار قرآن و به عنوان مفسّر آن ، جايگاه ويژه‌اى پيدا نمود و بر خلاف ايدهء كسانى كه تلاش گسترده‌اى براى مقابله با رواج آن نمودند « 1 » ، گسترش مضاعفى يافت و علومى چون علوم حديث ، رجال الحديث ، دراية الحديث و . . . پا به عرصهء حيات گذاشتند .

--> ( 1 ) - ناگفته نماند بعد از ارتحال پيامبر صلى الله عليه و آله تلاش وسيعى صورت گرفت كه كتابت حديث‌تعطيل شود ، اين ايده هر چند موجب شد معارف بسيارى در سينه‌ها حبس و زير خاك رود ولى بعد از آن دوران شوق مردم را به درك و فهم و نقل حديث مضاعف گرداند .